DMMD re:connect+Clear's route (Goodend)

posted on 18 Jun 2014 22:04 by shikisai
 
 
 
♡^▽^♡ こんにちは~~~みんなさん~~★♪(^∇^*)*^∇^)
 
ดองรูทเคลียร์ไว้นานมากมาย....จขบ.กลับมาปั่นต่อแล้วค่ะ รูทเทวดาน้อยที่หลายๆคนรอคอยกัน(ยังรอกันอยู่หรือป่าวนะ(´Д`。)ดองไว้นานจัด)กับเคลียร์นี่เหมือนมีอาถรรพ์...คือจะทำรีวิวทีไรชอบมีอะไรมาขัดอยู่เรื่อยอ่ะมันเลยกินเวลามาหลายเดือน แรกๆไม่ได้เพราะเรื่องงานนี่แหล่ะค่ะ แต่หลังๆมานี่ไม่ใช่ด้วยเรื่องงานแต่เพราะจขบ.ติดนิยายติดดราม่าซีดี★.....หรือก็คือ...อู้นั่นเอง wwwww ติดเรื่องFlesh&Bloodล่ะค่ะ ติดเข้าเส้นเลือดมานานเลย เสพทั้งดราม่าทั้งนิยาย แล้วพอดีว่าช่วงนี้เหมือนจะหลุดออกจากวงโคจรหนุ่มๆเรื่องนี้ได้แล้ว เลยต้องรีบปั่นหน่อยล่ะไม่งั้นไม่เสร็จอีกยาวแน่ๆ เพราะนิยายเล่มใหม่เตรียมออกมาแล้ว ขี้คร้านจะกลับไปอ่านจนติดอีกรอบ(>_<)
 
มาที่พระเอกของเอนทรี่นี้เลยดีกว่า....คราวที่แล้วพากันเจ็บช้ำหัวใจไปตามๆกันกับความยันเดเระของเคลียร์ ความรักที่หวานปนขม(หนักขมไปหน่อยนะ)(¯﹃¯)พอๆๆๆเรื่องBEมันจบไปแล้วT___T) ปล่อยมันไป ไปหาความฟินดีกว่าเนอะ กว่าจะทำรีวิวเสร็จแพทอิ้งมันก็ออกมาแล้ว ซึ่งก็เป็นข้อดีที่ทำให้คนอ่านเรื่องได้เข้าใจมากขึ้นสำหรับคนไม่เข้าใจภาษาญี่ปุ่น แต่จขบ.ยังเล่นแบบยุ่นเหมือนเดิมนะคะ ชอบแบบภาษาญี่ปุ่นมากกว่า 555555555+ การรีวิวหลังจากนี้คงไม่เน้นละเอียดแบบเมื่อก่อนเหมือนตอนที่ยังไม่มีแพทอิ้งนะคะ จขบ.จะสรุปประเด็นสำคัญๆมาลงไว้ แต่ก็มีบางจุดที่คิดว่าอยากแปลละเอียดๆก็จะลงไว้เหมือนกันค่ะ5555555 หลังจากแพทอิ้งออกมาแล้วคิดว่าทุกคนคงเข้าไปอ่านไปเล่นได้เข้าใจด้วยตัวเองมากยิ่งขึ้น=/////=)) เลยจะไม่ลงละเอียดมากๆแบบรูทก่อนๆที่ทำมาค่ะแต่จุดที่น่ารักๆหวานๆจะลงเท่าที่ทำได้นะคะ จะได้ฟินกันทุกคน เพราะนายเคลียร์เค้าน่ารักจริงๆ ・:*:・(*/////∇/////*)・:*:・
 
 
ถ้าพร้อมแล้วไปดูเรื่องราวบทสรุปความรักของเคลียร์กับอาโอบะในภาคสุดท้ายนี้กันดีกว่าค่ะT///////T))
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
คำเตือน...เนื้อหาหลังจากนี้คือการสปอยล์ ใครที่ไม่ประสงค์จะรู้เรื่องราวก่อนเล่นแนะนำให้แบ็คกลับไปเลยคับพ้ม ლ(╹◡╹ლ)
 
 
 
 
ก่อนเข้ารูทรื้อฟื้นกันนิดนึงค่ะ จากตอนจบกู๊ดเอนด์ภาคที่แล้ว เคลียร์พังเพราะต่อสู้กับพวกโทเอย์และอัลฟ่าเพื่อปกป้องอาโอบะ แต่ก็เป็นผลลัพท์ที่เคลียร์เองนั้นพอใจและมีความสุขมากๆเพราะตัวเองสามารถปกป้องอาโอบะได้T//////T) หลังจากจบเรื่องที่โอเวอร์ทาวเวอร์ อาโอบะเอาร่างของเคลียร์กลับมาซ่อมที่บ้าน แต่ซ่อมเท่าไหร่ก็ไม่สามารถทำให้เคลียร์ลืมตาตื่นขึ้นมาได้ ยิ่งนานวันอาโอบะยิ่งถอดใจไปเรื่อยๆและเสียใจที่ตัวเองทำอะไรไม่ได้ ยิ่งไปกว่านั้นคือความเจ็บปวดที่ต้องมาซ่อมร่างกายของคนรักของตัวเองQ__Q)แต่กระนั้นอาโอบะของเราก็ยังไม่ยอมแพ้ค่ะ ยังเก็บตัวอยู่ในห้องพยายามซ่อมเคลียร์ต่อไป จนนานๆเข้ายายทาเอะแกก็เป็นห่วง ขึ้นมาดูจนได้รู้เรื่องราวทั้งหมดจากอาโอบะว่าเกิดอะไรขึ้น ยายแกเลยเสนออาโอบะไปว่าจะช่วยทำอะไรสักอย่างเอง พอดีมีคนรู้จักที่พอจะซ่อมเคลียร์ได้ (ยายโชว์พลังใจดีอีกแร้ววววว เลิฟฟๆๆคุณยายEmbarassed)ให้ลองเอาเคลียร์ไปให้คนนั้นซ่อมให้ดู อาโอบะก็ยอมค่ะ ส่งเรื่องเคลียร์ให้กับพวกคุณยายไป แต่จริงๆแล้วก็ทั้งเสียใจทั้งเจ็บใจ เพราะอาโอบะอยากเป็นคนซ่อมเคลียร์ให้ได้ด้วยตัวเองมากกว่า แต่พลังของตัวเองไม่เพียงพอจริงๆ แล้วเวลาก็ผ่านไปประมาณหนึ่งปีค่ะ แล้ววันนั้นก็มาถึง.....เขากลับมาหาอาโอบะแล้ว
 
 
 
 
โฮรววววววววววว(ノД`)・゜・。ตอนเล่นมาถึงฉากจบนี้บ่อน้ำตาแอบซึมๆค่ะ ดีใจอ่ะ...ดีใจมากๆที่เคลียร์กลับมาหาอาโอบะ เชื่อว่าหลายๆคนอาการหนักกับฉากจบฉากนี้แน่ๆ Q////////Q) พอมาถึงตรงนี้แล้วเกมส์ก็จบไปค่ะ ปล่อยให้อาโอบะดีใจเก้อตรงระเบียงห้อง ปล่อยให้คนเล่นค้างไปตามๆกันเพราะอยากรู้ว่าหลังจากนั้นมันเกิดอะไรขึ้นฟระ !!!??(╯°□°)╯︵ ┻━┻ และต่อมาก็ออกรีคอนเนคมาดับไฟในใจของคนเล่นลงไป ค่อยยังชั่วที่ออกมาต่อนะ ลุ้นแทบตายยยยย มาตัดจบแบบนี้ได้ไง(///´◒`///)
 
 
และต่อจากนี้จะเข้ารูทเคลียร์ของรีคอนเนคจริงๆแล้วนะเออ มาเริ่มเกมส์ที่ฉากนี้พอดีค่ะ ฮากที่อาโอบะได้เจอเคลียร์ตรงระเบียง เคลียร์แกนั่งอยุ่หลังคาบ้านตรงข้ามค่ะ ร้องเพลงโปรดของตัวเองอยู่ อาโอบะได้ยินก็เลยรีบออกมาดู.....และในที่สุด.......
 
 
...............คิดว่าจะไม่กลับมาอีกแล้วไม่ใช่เหรอ จะไม่ได้พบกับหมอนั่นอีกเป็นครั้งที่สอง ดังนั้นตอนที่ได้ยินเสียงเพลง ชั้นคิดว่าตัวเองเพี้ยนไปแล้วจริงๆสินะ.....ชั้นรีบออกไปทีระเบียงเพื่อไปดู และตอนที่รู้ว่ามันไม่ใช่แบบนั้น ชั้นตกใจก่อนที่จะดีใจซะอีก ตกใจมากเกินไปตนทำอะไรไม่ถูกเลย ชั้นกำลังอ้าปากกว้างเหมือนคนบ้า ก็เห็นหมอนั่นกระโดดเข้ามาที่ระเบียง 
เคลียร์กระโดดเข้าหาอาโอบะ อาโอบะก็ล้มลงไป พอลืมตาขึ้นมาก็เห็นภาพใบหน้าของเคลียร์กำลังยิ้มอยู่ในสายตา และตอนนั้นก็คิด...นีน่ะ ความฝันไม่ใช่เหรอ กำลังเห็นภาพลวงตาอยู่เหรอ?หรือว่าเป็นอัลฟ่าที่หน้าตาเหมือนกับเคลียร์ไม่ใช่เหรอ? เพราะมองจากภายนอกเหมือนกับหมอนั่นทุกอย่างเลย.......หรือว่าตั้งใจจะหลอกชั้น...ยังไงก็ตาม ไม่น่าเชื่อ.....
 
 
พออาโอบะชะงักไปเคลียร์ก็ส่งยิ้มให้อาโอบะแล้วสวมกอดอาโอบะอย่างอ่อนโยน T//////T))
 
มาลองคิดดู ในที่สุดก็เข้าใจแล้วว่า...กลับมาหาชั้นแล้ว เคลียร์กลับมาหาชั้นแล้ว

อาโอบะเริ่มน้ำตาคลอและไหลออกมา อาโอบะกอดรัดแผ่นหลังของเคลียร์ด้วยมือที่สั่นไหว เพราะน้ำตากับน้ำมูก อาโอบะพูดด้วยเสียงสั่นเครือบอกกับเคลียร์ว่า
 
"ยินดีต้อนรับกลับบ้าน"
 
"ครับ ผมกลับมาแล้ว อาโอบะซัง"  
 
โฮ้ยยยยยยยยยยตายยๆๆๆๆๆ ในที่สุดก็ได้ยินเสียงเคลียร์สักที รอนานนนนนน>////////<)
 
อาโอบะนึกย้อนเรื่องราวก่อนที่เคลียร์จะกลับมาค่ะ
 
หลังจากที่โอเวอร์ทาวเวอร์พังลงไปและพลาตินัมเจลถูกปิดระงับไว้ชั้นพาร่างของเคลียร์ที่ไม่ขยับเขยื้อนมาที่บ้านพยายามจะซ่อม ชั้นขอหยุดงานระยะยาวกับฮาะซังแล้วเก็บตัวอยู่ในห้อง แม้แต่กับคุณยายก็ไม่อยากให้รู้เรื่องเคลียร์ก็เลยซ่อนเคลียร์เอาไว้ที่ตู้ข้างห้อง(จขบ.มิรู้จะไช้คำไหนดีค่ะ แต่มันเป็นห้องแบบที่โดราเอมอนนอนอ่ะค่ะ แบบนั้นเลย) ร่างกายของเคลียร์ละเอียดมากจนไม่รู้เลยว่าอะไรเป็นอะไรกันแน่
 
ไม่ไหวแต่ก็พยายามซ่อม เพราะไม่ว่าจะยังไงก็อยากที่จะซ่อมเคลียร์ด้วยมือตัวเองถึงจะรู้ว่าเป็นไปไม่ได้ ลองค้นคว้าหลากหลายวิธี ลองทำดูและก็ผิดพลาด ทำแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมาเพราะอยากจะซ่อมเคลียร์ให้ได้ด้วยตัวเองจริงๆมุ่งมั่นแบบนี้ หมกมุ่นจนลืมกินลืมนอนไปเลย แต่ว่าก็มีบางทีที่เหมือนร่างกายเส้นด้ายขาด ตอนนั้นไม่มีแรงจะขยับไปไหนไม่มีใจจะทำอะไรทั้งนั้นเพราะรู้ว่าตัวเองทำอะไรไม่ได้แลแม้จะเป็นแบบนั้นก็ยังฝืนร่างกายของตัวเองพยายามจะซ่อม  อาโอบะเปิดตู้แล้วมองเคลียร์ และในที่สุดก็จบที่แค่จ้องมองเคลียร์ที่นอนอยู่อย่างเหม่อลอยราวกับคนบ้า ตัวเองที่ทำอะไรไม่ได้ ในระหว่างที่โทษตัวเองอย่างมากมายก็เคยมีบางครั้งที่จ้องมองหน้าของเคลียร์หลายนาทีหลายชั่วโมงพลางคิดไปว่าเป็นใบหน้ายามนอนหลับที่งดงามจังนะ เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นใบหน้าตอนหลับของหมอนี่ไม่เหรอ หมอนี่ผิวขาวขนาดนี้เลยนะ พอเจอจุดที่ไม่ได้สังเกตุเห็นมาก่อนขนาดนี้ มองแล้วก็คิดแบบนี้ซ้ำไปซ้ำมาหลายครั้งแต่กระนั้นเคลียร์ก็ไม่ขยับ แม้จะลองสัมผัสผิวดูความรู้สึกนั้นที่สัมผัสก็ยังไม่เปลี่ยนไปจากตอนที่เคลียร์ยังแข็งแรงดีเลย ถ้าเป็นมนุษย์ก็คงจะกลายเป็นเย็นชืดแล้วก็แข็งไปแต่ว่าสำหรับเคลียร์แล้วไม่มีอะไรเปลี่ยนไปเลย ที่เป็นแบบนี้เพราะเคลียรเป็นสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมา ทุกครั้งที่ตระหนักได้ถึงจริงนี้ก็จะรู้สึกเศร้าขึ้นมาทุกที...แต่ว่าเพราะแบบนั้นแหล่ะ ร่างกายที่นอนอยู่ตรงหน้านี้ไม่ใช่ใครคนอื่นแต่เป็นเคลียร์
 
อาโอบะพยายามซ่อมเคลียร์จนเวลาผ่านไปประมาณหนึ่งเดือน วันนึงถูกยายดึงออกมาจากห้องแล้วก็ถูกถามว่ากำลังทำอะไรอยู่ ก็หลานเก็บตัวซะนานนี่เนอะต้องเป็นห่วงเข้ามาถามไถ่สักที อาโอบะก็เลยเล่าเรื่องเคลียร์ให้ยายฟังค่ะ......อันที่จริงน่าจะเล่าตั้งนานแระนะเด็กน้อย มัวแต่เก็บตัวอยู่ในห้องอยู่ได้เด็กบร้าQeQ))
อาโอบะคิดว่าจะถูกโกรธแต่คุณยายก็ไม่โกรธ ด้วยเหตุนี้คุณยายแกเลยแนะนำให้ลองเอาไปให้คนรู้จักของคุณยายที่เป็นนักวิจัยดูอาการให้ค่ะ จริงๆแล้วอยากเจ้าตัวอยากซ่อมเคลียร์เองมากกว่าแต่ในที่สุดก็ตัดสินใจเลือกให้คุณยายจัดการให้  อื้มมมมดีแล้วววว มันรู้สึกยังไงกันนะ การซ่อมคนรักของตัวเองเนี่ย ซ่อมไม่ได้แล้วต้องทนเห็นร่างของคนรักไม่มีชีวิตทุกวันๆ....โอยยยยยจิตแตกกันพอดีค่ะ  TllllllT))''
 
 
หลังจากผ่านไปหนึ่งปี ไม่รู้ว่าเคลียร์เป็นไงมั่งแล้วมีหลายครั้งที่อาโอบะอยากถามยายดูแต่ก็ไม่ได้ถามออกไป ทางยายแกเองก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา ทั้งสองคนต่างใช้ชีวิตผ่านไปโดยไม่เข้าไปยุ่งกับเรื่องนั้น ต่างคนต่างไม่พูดถึงเรื่องนั้น มีแค่เวลาเท่านั้นที่ผ่านไปเรื่อยๆ อาโอบะกลับมาทำงานใช้ชีวิตประจำวันเหมือนกับที่ผ่านๆมาจนตัวเองเริ่มคิดแล้วค่ะ ว่าไม่ไหวแล้วหรือเปล่านะเรื่องเคลียร์น่ะ แต่ก็ไม่อยากคิดแบบนั้นค่ะ แต่ถ้าหากไม่มีการติดต่ออะไรกลับมาเลยก็แปลว่าซ่อมไม่ได้ไม่ใช่เหรอ....รอจนเริ่มรอไม่ได้แล้วสินะอาโอบะT/////T)
หลังจากฝากเคลียร์ไว้ผ่านไปหนึ่งปีแล้ว
 
คิดว่าจริงๆแล้วอยากรอตลอดไป ไม่ว่าเมื่อไหร่ก็จะรอแต่ว่ามันก็คงเป็นไปไม่ได้ไม่ใช่เหรอ 
รอยยิ้มที่อ่อนโยนของเคลียร์ ร่างกายของเคลียร์ที่กำลังพังไปต่อหน้าชั้นผุดเข้ามาในหัว มันเจ็บปวดและทรมานมาก ถ้าหากว่ามันเจ็บปวดขนาดนี้ ทั้งความรู้สึกที่อยากจะทำให้มันจบๆไปกับความรู้สึกที่อยากจะรอต่อไป ใช้ชีวิตแบบที่ไม่รู้ว่าจะทำยังไงต่อไปดี เป็นแบบนี้มาเรื่อยๆทุกวัน เป็นชีวิตประจำวันที่เหมือนกับตายทั้งเป็น
 
เคลียร์...นายรู้มั้ยว่านายทำให้อาโอบะรอแบบทรมานแค่หนายยยยย ฮรืออออออกลับมาก็ดีแล้วววปลอบอาโอบะด่วนเบยยยยยT____T))
 
 
"เคลียร์"
อาโอบะยังคงไม่เชื่อสายตาตัวเอง ยังคิดไปว่านี่คือเคลียร์จริงๆเหรอ ภาพลวงตาหรือเปล่า
 
"ครับ อาโอบะซัง"  
เคลียร์ตอบรับด้วยน้ำเสียงสดใส
 
เสียงที่แสนคุ้นเคยแสนอ่อนโยนนั้นเรียกชั้น เสียงที่ชั้นรู้จักดี จากร่างกายที่กอดอยู่นี่ความอบอ่นนั้นถ่ายทอดเข้ามา ถ้าหากอุณหภูมิร่างกายที่กอดอยู่นี้เป็นความฝันล่ะก็ มันก็โหดร้ายเกินไปแล้ว แรงอ้อมกอดจากสองมือที่โอบกอดรอบแผ่นหลังของชั้น
 
 
"เคลียร์......เคลียร์........."
 
"ครับ"
 
"ไม่ใช่ความฝันจริงๆสินะ"
 
"ไม่ใช่ความฝันครับ ผมกลับมาแล้ว อยากพบอาโอบะซังจนทนไม่ไหวเลยมาหาซะแล้วล่ะครับ"
 
"งั้นเหรอ......................เคลียร์"
 
"เคลียร์.....ดีจังเลย........."
 
ทั้งๆที่เพิ่งหยุดร้องไห้ไปแท้ๆแต่น้ำตาก็เริ่มซึมออกมาอีกแล้ว ชั้นเรียกชื่อที่แสนสำคัญ โอบกอดเคลียร์ด้วยแรงทั้งหมดที่มี
 
"ดีแล้ว......ดีจริงๆ...... เคลียร์"
 
"ครับ"